Türkiye'de illerin yaşı olsaydı hangi il kaç yaşında olurdu?

‘’Türkiye'de illerin yaşı olsaydı hangi il kaç yaşında olurdu?'' sorusunun yanıtı merak edildi. Özellikle de illerin kendine has karakteri ve orada yaşayan insanların duygusal, fiziksel dinamiklerinden yola çıkarak illere verdiğimiz yaşlar merak edildi. 

Yaşadığınız ilin bir yaşı olsaydı kaç yaşında olacağını hiç merak ettiniz mi? Bu soruya yanıt vermek için iller bazında incelemeler yaptık. Yapılan inceleme sonucunda illerde yaşayan insanların alışkanlıklarından yola çıkarak o ile bir yaş verdik.

İLLERİN YAŞI OLSAYDI…

İşte illere göre yaşlar…

Istanbul (88): Imparatorluklar görmüş, yorgun ama enerjisi hiç bitmeyen bilge dede.

Bursa (55): Osmanlı geleneklerine bağlı, sanayide çalışan usta başı.

Kocaeli (38): Fabrikadan çıkmayan, mühendis kafalı, çalışkan yetişkin.

Sakarya (34): Doğayla iç içe, tez canlı, esnaf ruhlu abi.

Tekirdağ (30): Neşeli, muhabbeti bol, rakı-balık ve köfte sevdalısı genç.

Balıkesir (45): Ege ile Marmara arasında kalmış, hem çiftçi hem tatilci teyze.

Çanakkale (60): Rüzgarı eksik olmayan, tarihiyle gururlu, sakin ve saygın emekli.

Edirne (62): Ciğer kokulu, Rumeli havalarıyla oynayan, neşeli eski muhtar.

Kırklareli (29): Huzurlu, okumayı seven, Trakya neşeli genç kadın.

Yalova (18): İstanbul'un yanı başında büyümüş, çiçeği burnunda üniversiteli.

Bilecik (58): Tarihin başladığı yer, sessiz, mütevazı ve köklü.

Ege Bölgesi

İzmir (28): Deniz kokan, özgür ruhlu, hayattan keyif alan genç kadın.

Aydın (50): Efeliğiyle bilinen, incir bahçesinde dinlenen ağırbaşlı dayı.

Denizli (40): Tekstille dünyayı giydiren, işkolik, üretken tüccar.

Muğla (25): Yazın plajda, kışın zeytinlikte yaşayan, doğa tutkunu genç.

Manisa (48): Şifalı macunlar yapan, sanayisi gelişmiş, köklü ve ciddi.

Afyonkarahisar (52): Sucuk ve lokum kokan, kavşak noktası, geleneksel Anadolu insanı.

Kütahya (56): Çini işleyen, el sanatlarında usta, sessiz ve sanatkâr.

Uşak (42): Ilklerin şehri, halı dokuyan, kendi halinde üretken esnaf.

İç Anadolu Bölgesi

Ankara (42): Takım elbiseli, disiplinli, devlet memuru karizmasına sahip yetişkin.

Konya (65): Mevlana felsefesiyle yaşayan, geniş tarlalarında huzur arayan derviş.

Kayseri (46): Ticareti ve matematiği doğuştan bilen, pazarlıkçı iş adamı.

Eskişehir (21): Bisiklete binen, kültür ve sanatla yaşayan üniversite öğrencisi.

Sivas (58): Sert kışlar görmüş, bağlaması elinden düşmeyen saz şairi.

Aksaray (33): Kapadokya kapısında, gurbetçi akrabalarını bekleyen Anadolu genci.

Kırıkkale (26): Silah fabrikalarının gölgesinde büyümüş, sanayi genci.

Karaman (54): Türkçenin başkenti, buğday ambarı, sade ve gururlu.

Nevşehir (45): Peri bacaları arasında turist ağırlayan, mistik rehber.

Niğde (49): Elma bahçelerinde çalışan, mütevazı ve çalışkan köylü.

Kırşehir (53): Ahilik ve Neşet Ertaş kültürüyle yoğrulmuş, bozlak sevdalısı usta.

Yozgat (51): Testi kebabı yapan, soğuğa dayanıklı, geleneklerine bağlı dayı.

Çankırı (57): Tuz mağaralarında huzur bulan, sakin ve mütevazı kıdemli.

Akdeniz Bölgesi

Antalya (24): Güneşten bronzlaşmış, dil bilen, sosyal medya fenomeni genç.

Adana (35): Sıcağa gelemeyen, tez canlı, delikanlı, mangal başındaki abi.

Mersin (32): Tantuni kokulu, limanda çalışan, sıcakkanlı Akdenizli.

Hatay (70): Hoşgörü abidesi, onlarca medeniyeti barındıran gurme nine.

Kahramanmaraş (47): Dondurma ustası, edebiyat sevdalısı, dirençli ve sert.

Isparta (36): Gül ve lavanta kokan, bahçelerde çalışan zarif kadın.

Burdur (41): Göller bölgesinde, sakin yaşamı seven mütevazı amca.

Osmaniye (27): Çukurova'nın ortasında, fıstık tarlalarında büyüyen genç.

Karadeniz Bölgesi

Trabzon (48): Fırtınalı, anı anına uymayan, hırslı futbol sevdalısı.

Samsun (38): Milli mücadelenin meşalesi, Karadeniz’in metropol abisi.

Ordu (33): Fındık bahçelerinde, yeşille mavinin birleştiği yerde neşeli genç.

Giresun (35): Ada manzarasında çay içen, yeşile sevdalı Karadenizli.

Rize (44): Dik yamaçlarda çay toplayan, pratik zekalı ve hareketli dayı.

Artvin (39): Dik dağların tepesinde, tulum çalan, doğa sevdalısı entelektüel.

Bolu (43): Aşçılar diyarı, doğanın kucağında nefis yemekler yapan usta.

Düzce (16): "Ben büyüdüm ama kimliğim yeni çıktı" diyen enerjik genç.

Zonguldak (50): Yerin metrelerce altında çalışan, emektar madenci amca.

Kastamonu (61): Ahşap konaklarda yaşayan, Doğa sevdalısı, köklü bilge.

Tokat (52): Sarması meşhur, tarihi sokaklarında ağır ağır yürüyen esnaf.

Amasya (59): Şehzadeler yetiştirmiş, elma bahçeli, kibar ve kültürlü.

Çorum (47): Leblebi ikram eden, misafirperver, Anadolu tüccarı.

Sinop (64): Türkiye'nin en mutlu, acelesi olmayan, sakin Karadenizli teyzesi.

Bartın (28): Amasra kıyılarında deniz havası alan neşeli genç kadın.

Karabük (17): Safranbolu konakları ve demir-çelik fabrikaları arasında büyüyen genç.

Gümüşhane (46): Pestil ve köme yapan, dağların arasında kalmış sakin amca.

Bayburt (63): Nüfusu az, kalbi büyük, fıkra gibi esprili ve geleneksel.

Güneydoğu Anadolu Bölgesi

Gaziantep (50): Mutfakta harikalar yaratan, ticarette gözü açık usta.

Diyarbakır (68): Surların gölgesinde dengbêj dinleyen, kadim ve heybetli.

Şanlıurfa (72): Göbeklitepe'den beri var olan, sıra geceleri düzenleyen pir.

Adıyaman (65): Nemrut'ta gün batımını izleyen, çiğ köfte ikram eden ağırbaşlı dede.

Mardin (67): Taş konaklarda tarihi seyreden, masal anlatıcısı estetik kadın.

Batman (23): Petrolün bulunmasıyla hızla büyüyen, genç ve dinamik.

Siirt (53): Fıstığı ve battaniyesi meşhur, kadim diller konuşan amca.

Şırnak (29): Cudi Dağı'nın eteklerinde, dirençli ve genç.

Kilis (37): Sınır boyunda, zeytinliklerin arasında misafirperver esnaf.

Doğu Anadolu Bölgesi

Erzurum (55): Dadaş delikanlılığına sahip, cağ kebabı yapan, soğuk gecelerin sıcak insanı.

Van (41): Van Gölü kıyısında kahvaltı kuran, kedisi kadar eşsiz ve neşeli.

Malatya (46): Kayısı bahçelerinden çıkan, siyasi ve ticari kafası çalışan abi.

Elazığ (49): Gakgoş mizaçlı, Harput kültürünü yaşatan, mert ve tutucu.

Kars (54): Kaz eti ve gravyer yiyen, aşıklar atışmasını dinleyen, kar karizmalı.

Ağrı (31): Ağrı Dağı'nın heybetiyle büyümüş, zor şartlara alışkın genç.

Bitlis (60): Beş minaresi ve ceviziyle bilinen, kadim ve tarihi amca.

Muș (43): Ovasında laleler açan, çetin kışlara alışkın mütevazı çiftçi.

Bingöl (34): Yüzen adaların başında, doğayla iç içe yaşayan sakin genç.

Hakkari (28): Yüksek dağların arasında, çay bardağı elinden düşmeyen genç.

Tunceli (39): Munzur kıyısında kitap okuyan, doğacı ve sorgulayan entelektüel.

Iğdır (25): Doğu'nun Çukurovası, pamuk ve meyve yetiştiren güler yüzlü genç.

Ardahan (30): Çıldır Gölü üzerinde kızak süren, soğuğa dayanıklı delikanlı.